1664 - ( 2 ) در كتاب نوادر احمد بن محمد بن عيسى روايت مىشود كه امام صادق عليه السلام فرمود : « اگر ميوهء زمين يك سال يا بيشتر براى تو آشكار شود ، اجارهء آن شايسته است ، در غير اين صورت جايز نيست . » ارجاعات گذشت : در روايات باب پنجم از باب‌هاى زكات غلّات ، مطالبى هست كه بر ذيل باب دلالت مىكند و در تعدادى از روايات باب دوم از باب‌هاى معاملهء ميوه‌ها ، مناسب با اين بحث هست . مىآيد : و در روايت يكم از باب هفدهم از باب‌هاى مزارعه آنچه مناسب با اين باب هست . باب 16 جواز شريك شدن در زراعت پس از كشت 1665 - ( 1 ) سماعه گويد : « از امام عليه السلام دربارهء مزارعه سؤال كردم و گفتم : شخصى صد جريب زمين يا كمتر يا بيشتر از آن را گندم يا جو يا بذر ديگرى مىكارد . پس از كاشت ، شخص ديگرى نزد او مىآيد و مىگويد : بهاى نصف بذرى را كه كاشته‌اى از من بگير و نصف ديگر هزينه‌هاى آن نيز برعهدهء من و مرا در اين كشت ، شريك كن . امام عليه السلام فرمود : اشكال ندارد . گفتم : اگر صاحب بذر آن را نخريده و آن را از قبل داشته باشد ، [ حكم آن چيست ] ؟ امام عليه السلام فرمود : آن را به همان گونه كه معامله مىشود ، قيمت مىكند و نصف بهاى آن و نصف هزينه‌اش را مىگيرد . » با سند ديگرى آمده است كه سماعه از امام صادق عليه السلام سؤال كرد : « شخصى صد جريب زمين را گندم يا جو يا چيز ديگرى مىكارد . پس از كاشت ، شخص ديگرى نزد او مىآيد و مىگويد : نيمى از بذر و نيمى از هزينه‌هايت را در اين زمين از من بگير تا من با تو شريك شوم . امام عليه السلام فرمود : اشكالى در آن نيست . » 1666 - ( 2 ) محمد بن مسلم گويد : « از امام باقر عليه السلام دربارهء مزارعهء مسلمان و مشرك كه مسلمان بذر را مىدهد سؤال شد . . . » ادامهء اين حديث همانند حديث پيشين است و در ادامهء آن آمده است : « گفتم : كسى كه بذر را كاشته است ، آن را نخريده ، بلكه آن را داشته است . امام عليه السلام فرمود : مانند زمان فروش ، آن را قيمت مىكند ، آن‌گاه نصف بهاى آن و نصف هزينه‌هاى ديگر را مىگيرد و او را شريك مىكند . »